Verslaving is een chronische aandoening gekenmerkt door het dwangmatig gebruik van middelen of het herhaaldelijk uitvoeren van bepaalde gedragingen ondanks de schadelijke gevolgen. Dit kan betrekking hebben op middelen zoals alcohol, drugs, of activiteiten zoals gokken, gamen, sex, ... . Verslaving beïnvloedt zowel de hersenen als het gedrag en kan ernstige gevolgen hebben voor iemands fysieke en mentale gezondheid, relaties en dagelijks functioneren.
![](/sites/default/files/styles/webp/public/2024-07/julien-tromeur-eJE9OA9MIVE-unsplash.jpg.webp?itok=xBYYNXCc)
Op behandelingsniveau zijn er verschillende mogelijkheden die wetenschappelijk onderbouwd zijn en hun effectiviteit bewezen hebben. Afhankelijk van het middel/activiteit van verslaving en eventuele aanwezige comorbiditeiten alsook de setting waarin de behandeling plaatsvindt, zal de behandeling enigszins anders vormgegeven worden.
Cognitieve gedragstherapie (waaronder Acceptance & Commitment Therapy), vaak gecombineerd met motiverende gespreksvoering is echter een sterk aanbevolen behandeling. Daarnaast dien men ook oog te hebben voor o.a. contigentiemanagement, het systeem rond de cliënt, hervalpreventie, zelfmanagement en eventuele noodzaak voor medicamenteuze therapie ter ondersteuning.
Richtlijnen met betrekking tot verslaving kunnen hier gevonden worden. Voor hulpverleners bestaat er eveneens een app met een overzicht van alle GGZ-standaarden.