WCBCT 2019

Sep 14, 2019

Het was best gezellig, die uitstap naar Berlijn. Niet alleen was het een uitstekende vierdaagse om kennis bij te schaven, het was ook dé moment om collega's op professionele (en iets minder professionele) manier te ontmoeten!

Het congres bestond uit een ‘pre-congress’ dag gevuld met interessante sprekers en onderwerpen: David Clark sprak zo Social Anxiety en Robert Leahy wist ons te entertainen met Emotional Schema Therapy. Ook Omer van den Bergh was aanwezig met een boeiende workshop ‘Optimizing Treatment for Somatic Symptoms in Psychopathology’.  Later volgden er  drie dagen vol workshops, symposia en skills classes.

Onze eigenste Guy Bosmans gaf een boeiende in congress workshop over ‘Repairing Attachment-related Ruptures as a Tool to Treat Depressed and Suicidal Children and Adolescents’, Laurence Claes deelde haar boeiende kennis en ook Caroline Braet, Lien Goossens en Ellen Moens spraken over de behandeling van eetproblemen bij kinderen en jongeren. Ook Ernst Koster, Pierre Philippot, Andreas Burger en nog een heleboel andere belgische afgevaardigden hebben hun steentje aan een kwalitatief congress kunnen bijdragen. Meg Wardlaw wist ons enorm te boeien met een skills class over veiligheid en het opbouwen van een therapeutische relatie met kinderen en jongeren. Net zoals vele andere sprekers op het WCBCT legde ze nadruk op onze interpersonal skills. Barney Dunn sprak over een ‘positieve’ behandeling voor depressie (boeiende spreker, die Barney!). Naast het betrekken van context en interpersoonlijke vaardigheden, stond dus ook het oplossingsgericht werken best vaak in de aandacht.

In schril contrast met het fantastisch goed georganiseerde Berlijnse openbare vervoer, waren de praktische regelingen van het congres. De opmerkzame social-media-gebruiker had het alvast opgeslagen: er waren ook wel enkele dingen die we, laat ons zeggen, anders aangepakt zouden hebben.
De lokalen van de ‘City Cube Berlin’ waren bijzonder klein. Om de brandveiligheid te garanderen werden er dus ook slechts een beperkt aantal personen (zo ongeveer 20) per lokaal toegelaten . Dit resulteerde in lange files, gehaast van het ene naar het andere symposium en frustraties wanneer je niet meer binnen kon of er plaatsen bezet gehouden werden.  De gemoederen liepen af en toe hoog op, de organisatie ging op zoek naar oplossingen zoals streaming naar een scherm in de grote hal...

Gelukkig was er de congress-party om de gemoederen te bedaren, inclusief optreden van 'The singing shrinks', een koor van Duitse psychiaters, psychologen en neurologen. De wijn en de fantasie (iets over een congres en een aansluitende vakantie met belgische gedragstherapeuten) liet niet lang op zich wachten. De VVGT trakteerde alle meereizende VVGT-leden dan ook nog op een etentje en een onvoorziene wandeling. De gezelligheid liep door tot op het einde: de vlucht van Berlijn naar Zaventem zat voor zowat de helft vol met Belgische afgevaardigden. 
Wij kijken alvast uit naar de volgende editie, volgend jaar in Athene, hopelijk met evenveel VVGT-ers!

vvgtopwcbct

 


Other news

Cookies help us deliver our services. By using our services, you agree to our use of cookies.